คุณคริสเรียนที่เดียวกัน แล้วตัวเองไปช่วยพี่สาวย้ายบ้าน เลยได้เจอกัน ตอนนั้นเขานั่งกินข้าวอยู่ในร้านอาหารที่เด็กไทยชอบไปกิน คงหิวมากเพราะสั่งอาหารมาเต็มโต๊ะ เอ๋อไปกิบพี่สาวและพี่อีกคนซึ่งเป็นเพื่อนเขาก็เลยได้นั่งโต๊ะเดียวกัน”

“ไม่อย่างนั้นคงไม่มีโอกาสได้นั่งโต๊ะเดียวกัน เห็นมากับคนรู้จักนะเลยยอมให้นั่งด้วย” คุณคริสยังคงล้อเลียนเรื่องในอดีตอย่างอารมณ์ดี ในขณะที่คุณเอ๋อขอรำลึกความหลัง ครั้งแรกที่ประทับใจไม่มีวันลืมต่อ “จำได้ว่าเขากินเยอะ และใส่เสื้อโปโลสีฟ้าคล้ายกับตัวนี้เลย”

ด้วยคาแร็กเตอร์ของความเป็นผู้ชายอารมณ์ดี ตลก มีอารมณ์ขันของคุณคริส ที่ถูกใจคุณหมอสาว แต่ติดตรงความเป็นผู้ชายพูดจาตรงไปตรงมา หรือที่คุณเอ๋อเรียกว่าเป็น “ผู้ชายปากจัด” ทำให้อดอยากรู้ไม่ได้ว่าวิธีการมัดใจหญิงสาวของผู้ชายตรง ๆ คนนี้คืออะไร

“คริสเขาไม่มีการจีบหรอกค่ะ แค่พาไปกินข้าว เล่นแบดบินตัน เล่นกีตาร์ ร้องเพลงให้ฟัง เพราะเขาร้องเพลงเก่ง นอกจากนี้ยังทำกับข้าวอร่อยด้วย ในขณะที่เอ๋อไม่ทำกับข้าว เลยมองเห็นความเป็นแฟมิลี่แมนของเขา”

ส่วนความประทับใจแรกที่ก่อขึ้นในใจของชายคนนี้ต่อหญิงสาวคนรักเริ่มขึ้นที่ผลไม้ชนิดหนึ่งเป็นเหตุ

“สิ่งที่ประทับใจครั้งแรกเลยคือ ไปเดินซูเปอร์มาร์เก็ตด้วยกัน แล้วจะซื้อเงาะ พอเขาเห็นเข้าก็ถามว่านี่เงาะเหรอ เงาะบ้านฉันไม่มีขน และไม่มีเม็ดด้วย” พอเล่าถึงตอนนี้คุณเอ๋อก็หน้าแดง รีบบอกปฏิเสธเป็นพัลวันว่าไม่จริง คุณคริสไม่รอช้ารีบเล่าต่อทันที “เรื่องจริง ก็คุณซื้อเงาะไม่ถูก ไม่รู้ว่าเงาะคืออะไร นี่คือโลกชีวิตจริงนะ เงาะต้องมีขน สีแดง ๆ ไม่ใช่สีขาว” พูดจบชายหนุ่มก็มีรอยยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก คล้ายกับดีใจที่ได้ล้อเล่นกับหญิงสาวที่ตนรักพอหอมปากหอมคอ

สำหรับความโรแมนติกนั้น คุณเอ๋อบอกว่าคุณคริสไม่ใช่คนโรแมนติกเลย ตั้งแต่คบกันมาได้การ์ดหนึ่งใบตอนวันวาเลนไทน์ในปีแรกที่คบกัน และกุหลาบอีกหนึ่งช่อตอนคลอดลูก ถามต่อว่าแล้วต้องการความโรแมนติกจากสามีไหม คุณเอ๋อรีบตอบทันทีว่า “ต้องการค่ะ แต่ว่าไม่สามารถแน่นอน” และคุณคริสก็ช่วยเสริมประโยคให้ว่า “ก็คลอดลูกอีกสักสองสามคนสิ เผื่อจะได้ดอกไม้อีก” ไม่วายตอกย้ำความเป็นผู้ชายปากร้ายเสียจริง และแล้วหลังจากคบกันได้ประมาณเกือบหนึ่งปี ทั้งคู่ก็ตัดสินใจแต่งงานกัน ด้วยเหตุผลที่ฝ่ายชายบอกว่าหญิงสาวคนนี้เป็นคนดี และสามารถเป็นแม่ที่ดีของลูกได้ หากจะให้นิยามความรักของคนคู่นี้ว่ามีสีอะไร สีส้มดูจะเหมาะที่สุด ด้วยเป็นส่วนผสมของสีแดงและเหลือง ความรักและความสดในของอารมณ์ขัน หลอมรวมกันให้คู่รักคู่นี้กลายเป็นคู่กัด และคู่ตลกในหมู่คนรู้จักไปโดยปริยาย นอกเหนือไปจากความอารมณ์ดี สิ่งหนึ่งที่ฝ่ายหญิงให้ความไว้วางใจในตัวสามีคือ ไม่ว่าจะอย่างไร ผู้ชายคนนี้ก็พึ่งพาได้เสมอ “เราอยู่กับเขาแล้วค่อนข้างมั่นใจว่าอย่างไรก็ต้องพาเรารอดได้แน่นอน มีอยู่ครั้งหนึ่งคริสพาเอ๋อไปเคานต์ดาวน์ที่ไทม์สแควน์ นิวยอร์ก แล้วเกิดการขว้างปาระเบิดขวดกันขึ้น คริสมีสติและบอกให้เอ๋อวิ่งหนีเพื่อหลบระเบิด และมีอีกครั้งหนึ่ง เหตุเกิดบนถนนที่พื้นเป็นน้ำแข็งลื่น ๆ วันนั้นเอ๋อเป็นคนขับรถ...” ยังเล่าไม่ทันจบ คุณคริสก็ขอเป็นผู้เล่าสมทบเพื่อความสมจริงสมจัง “เนื่องจากรถที่เมืองนอกทุกคันต้องมีระบบ cruise control กดปุ่มแล้วสามารถบังคับทุกอย่างได้โดยใช้แค่นิ้วกด แม่นี่ก็จัดการกดปุ่มนี้เลย พอไม่ต้องใช้เท้าเบรคก็เลยขับรถแบบยกเท้าขึ้นพาดหน้าต่าง แทบจะเอาเท้าสวัสดีคนที่ขับรถสวนมาได้อยู่แล้ว ทีนี้พอถนนลื่นก็จะเบรค...” คุณเอ๋อถามขึ้นมาว่าตอนนั้นเบรคด้วยมือใช่ไหม คุณคริสตอบทันควันว่า “ไม่เบรคมือหรอก ผมเบรคตีนนี่แหละ” ว่าแล้วคุณเอ๋อก็หัวเราะให้กับความหลังครั้งนั้น และเสริมต่อว่า “ตอนนั้นข้างซ้ายเป็นเหว ข้างขวาเป็นไหล่ทาง คริสช่วยหมุนพวงมาลัยไปทางขวา และพาเอ๋อกับลูกออกมาจากรถ ซึ่งมือเท้าอ่อนหมดเรี่ยวแรงไปแล้ว” ตลอดเวลาที่คุณคริสและคุณเอ๋อเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ให้ฟัง พยานรักวัยเกือบสิบขวบอย่างน้องเจ็ม ด.ช. กฤดชย อัศวฉัตรโรจน์ ก็มาร่วมพูดคุยอย่างสนุกสนาน ไม่น่าเชื่อว่าเด็กชายจอมซนคนนี้จะจำเรื่องราวต่าง ๆ ของคุณพ่อคุณแม่ได้อย่างแม่นยำไม่แพ้เจ้าตัวเลยทีเดียว สุดท้ายอยากรู้ว่าต่างฝ่ายต่างเป็นห่วงกันและกันในเรื่องใดบ้าง คุณเอ๋อตอบก่อนว่าเป็นห่วงคุณคริสเรื่องขับรถเร็วมาก ถ้าเกิดอุบัติเหตุคงร้ายแรงไม่น้อย เช่นเดียวกับคุณคริสที่เป็นห่วงภรรยาเรื่องการขับรถเช่นกัน แต่เป็นด้านทักษะการขับรถมากกว่า

“เรื่องสุขภาพเขาก็ดูแลตัวเองดี ทำงานหนักก็ไม่ห่วง ห่วงเรื่องขับรถเหมือนกัน แต่เป็นเรื่องขับรถอ่อนนะ ไม่ว่าสิ่งของจะเคลื่อนที่หรือไม่เคลื่อนที่ เธอมีความสามารถในการเข้าไปชนเสมอ บางครั้งยังออกไปไม่พ้นคอนโดฯ ก็ชนแล้ว ในซอยก็ชนแล้ว ซอยข้าง ๆ ก็แล้ว” พอถึงตอนนี้ก็มีเสียงพึมพำจากน้องเจ็มว่า “หัวหิน สตาร์บัคส์ ฯลฯ” และอีกหลายสถานที่เพื่อเป็นการยืนยันว่า สอนพ่อลูกเป็นห่วงฝีมือการขับรถของคุณแม่ขนาดไหน จนต้องค้อนขวับเข้าให้ว่า “สรุปว่าห่วงเรื่องขับรถ สุขภาพไม่ห่วง” แม้ปากจะไม่บอกรัก ปฏิเสธว่าไม่เป็นห่วง หรือพูดดีเล่นทีจริงมากสักแค่ไหน แต่เสียงหัวเราะที่สมาชิกในครอบครัวนี้มีให้กัน ก็เป็นเครื่องยืนยันได้ถึงความรักที่อบอวลอยู่เสมอ

------------------------------------------------------

จำนวนคนอ่านหน้านี้